دل به دل کچاپ داره ژامبو

سرِ صُپی دلم لرزیده یکی هنوزم میشهی اشوان را پلی کرده بود تا حالا نشنیده بودمش ولی همین که پلی شد دلم لرزید و یهو فلانی جاست پُستد عه فوتو دل به دل چی داشت فلانی؟ عکس خودش هم نبود که بگویید فلان و بیسار یک تابلوی نقاشی بود از مردی که دارد قصه میخواند و یک زن سمت راستش یک زن سمت چپش و دو زن دیگر آن طرفترش با لباسهای کاملا رسمی نشسته بودند و لبخندی سخیف بر لب داشتند و کپشن که یک هشتگ بیشتر نبود لایکش کردم سر صُپی هیچکدامِ آن چارصد نفر بیدار نیست... عجیب است این اشوان مرا از نوشتن باز میدارد کلمات یادم میرود نمیدانم چرا همچین حسی به من میدهد تمرکز میکنم و به حرفهایش گوش میدهم چقدر چرت و پرت میگوید چرا این ترانه باید دلم را بلرزاند؟ شاید هم لرزیدنش مال چیز دیگری بود یاد زردآلوهای دیروز میافتم که بخاطرشان گم شدیم یاد خواب دیشب میافتم در خواب از آن ماشین خفنها داشتیم که پیرمردهای مو خاکستری دارند دیوارهای خیابانها پر از خاطرات سیصد سال پیش بود یعنی سه قرن پیش نمیشد بهشان دست بزنی فقط از دور نگاهشان میکردی چند صُپِ دیگر مانده فلانی؟ زمین گرد نیست فلانی زمین مربع است یک مربعِ گردِ زشت

+ بازم سهشنبس ممد گُلات قشنگ ممد